成语故事:项庄舞剑,意在沛公

1 767 167 HSK 3 5min
Loading...
Reading Options
qíncháoniánjūnzhōngyǒuliǎngzhīzuìdeliàngzhèjiùshìliúbāngxiàngdeduìmencéngjīngyuēdìngshéixiāngōngxiàqíncháoshǒudōuxiányángshéijiùzàiguānzhōngdàiwèiwáng
jiéguǒliúbāngxiāngōnglexiányángkòngzhìlehánguān
xiàngyīnfēichángshēngxiǎngyǒushíwànjūnháiméichēngwángshíwànrénránchēngwánglashìyàozhǎoliúbāngjuézhàn
xiàngdeyuǎnfángshūshūxiàngliúbāngdemóushìzhāngliánghěnyàohǎotīngdàozhèxiāoliángàozhāngliángquàngǎnjǐnkāizhāngliángyuànbèipànliúbāngjīngzhāngliángjièshàoliúbāngqíngdejiēdàilexiàngbìngxiàngjiéwèiérqīnjiāxiàngquànliúbāngqīnxiàngxiàngjiěshìdàoqiànmiǎnzhèchǎngzhàn
èrtiānliúbāngdàizhebǎiduōrénqīn鸿hóngménxiàngxiàngpéidàoqiànxiàngdemóushìfànzēngquànxiàngzàijiǔyànshàngchúdiàoliúbāngyànhuìshàngmáileshìyuēdìngxiàngbēijiùdòngshǒu
zàiyànhuìshàngliúbāngduìxiàngtàiqiānbēichǔchǔpéizhexiǎoxīn那项羽是个直性子,被刘邦哄得渐渐高兴起来,根本不再想杀他了。suǒduìfànzēngdeshìdōuméiyǒufǎnyìng
fànzēngyǎnkànméiànhuàjìnxíngjiùxiàngdetángxiōngxiàngzhuāngzhǎochūláishuōxiàngwángtàirénlekuàijìnjièjiànwèimíngchènshāleliúbāng
xiàngzhuānghuílái便biàndàoyànhuìshàngjìngjiǔbìngqǐngqiúràngjiànzhùxìngzhījiànjiànguāngshǎnshǎnxiàngzhuāngyuèyuèkàojìnliúbāngxiàngdānxīnchūshìduìxiàngshuōrénxìngzhìgāoràngduìbaxiàngjiànànàndeyòngdeshēndǎngzheliúbāng使shǐxiàngzhuāngzhǎodàoxiàshǒudehuì
zhāngliángkàndàozhèzhǒngqíngkuànggǎnmángchūduìliúbāngdejiāngfánkuàishuōxiànzàixiàngzhuāngjiàndeyòngjiùshìyàoshāpèigōngayuánwénshìjīnzhěxiàngzhuāngjiànchángzàipèigōngfánkuàitīngchuǎngdàoyànhuìshàng
zàizhāngliángfánkuàidebǎoxiàliúbāngzhōngjièkāiyànhuìānquándehuídàodejūnyíng
zhèjiùshìshǐshàngyǒumíngde鸿hóngményàndeshìhòuláizhāngliángshuōdejīnzhěxiàngzhuāngjiànchángzàipèigōngyǎnhuàchénglexiàngzhuāngjiànzàipèigōngdechéngpèiběnshìdemíngliúbāngcéngzàizuòguòguānsuǒpèigōngzhǐliúbāngzhèchéngyòngláixíngdònghuòyányǐnyuēzhēnduìmǒurén

Start the conversation

Be the first to share your thoughts!